اولیــن بــاران بهـــــاری.
مـــــــن
و رویــــای شیــرین حضـورت...
«Ecanus»
با اینــکه قــول داده بودم که دیگر نگریـــم،
امــــــــــا
مگـــر اشکــــــــهایم
مـی فهمیــــــدند...!
«Ecanus»
سپیــــــــده دم -
ایستــــگاه متــرو
و مــن،
«چشــــــــم بــــــــراه»!
«Ecanus»
ساعـت از غـــروب گذشت
مــن هنــوز در انتـــــــظار.
. . .
می مانــــــم تـا بیـــــآیی!
«Ecanus»
مــی نگـرد
از پشـــت شـاخــه های لخـــت،
با نگــــــاه خستــــه اش
مــــــــــــاه نقـــره گــون!
«Ecanus»
چقـــدر خستــه ام
از شمـــردن این دقیــــقه های
بی تــــــو!
«Ecanus»
تـو ســکوتـی
و مـن هیــــاهـو.
آغــــوش بگشـا٬
خـامـوشـــم کـن...!
«Ecanus»
خالــی و پـــر ٬ دلـــــم !
خالــی ست جــای تـو !
دلـــــــــم پـــر اسـت !
«قدسـی قاضـی نور»
می خـــوانی ام با ســـکوت
و مــن
دلــــــــــــــم،
هـوایی ایــن آواسـت...
«Ecanus»
هلـــهله بـرپـاسـت میـان آسمــان.
فـرشتـــگان هــم جشـن گـرفــته انـد
در روز میــــــــلادت...
«Ecanus»
